این روزها
پر از تلخی هستم
فکر میکنم به فرداها و هراس دارم
از نگاههای سنگین،دستان سرد وچشمان خسته
منتظر فرار این هراسها هستم
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم شهریور 1387ساعت 20:30 توسط مرتضی ناعمه
|
رفت،رفیقم رفیق روزای تنهایی رفت مثل آن چند نفر دیگری که رفتند و قرار شد زود بیایند.کاوه رفت به دنبال یک زندگی بهتر و کاری مطمئن تر.سه شنبه که گذشت چقدر اذیتش کردیم،سر به سرش گذاشتیم که از رفتنت خوشحالیم اما موقع خداحافظی همه بی خجالت گریه کردند.کاوه لامصب یادت نره برگردیها
+ نوشته شده در جمعه بیست و دوم شهریور 1387ساعت 10:45 توسط مرتضی ناعمه
|
