نسل نو

روزگار بامزه ای شده.محمد مایلی کهن که نماد تفکرات احمدی نژاد در حوزه ورزش محسوب می شود یک کیسه حسابی به تن امیر قلعه نوعی کشیده است.ادبیات سخیف و کثیف مایلی کهن با واژه های فیلم مسعود ده نمکی باعث شد علی رغم انتقاداتی که به امیر قلعه نوعی وارد می دانم به حرمت نان و نمکی که  چندباری با او خورده ام در یادداشتی به دفاع از او بپردازم.قرار بود یادداشت فردا صبح در استقلال جوان منتشر شود.نیم ساعت پیش امیر علوی تماس گرفت و گفت ارشاد دستور داده بی خیال مایلی شویم.صبح اگر حال داشتم مطلب را همین جا می گذارم.

از صبح امروز منابع مستقل در فدراسیون فوتبال خبر برکناری علی دایی را اعلام کردند.در واقع از شب گذشته و پس از شکست دردناک مقابل عربستان انتطار می رفت که علی دایی از سمت خود استعفا دهد اما گویا عدم علاقه دایی به این کار موجب شد تا فشار افکار عمومی دایی را از کار برکنار کند.رفتاری که باز هم مانند انتخاب دایی رفتار احساسی بود.با دست خودمان دایی را سوزاندیم همان موقع که در بدترین زمان ممکن او را سرمربی تیم ملی کردیم٬چنان بلایی بر سر اسطوره فوتبال ایران آمد که خودش هم نفهمید از کجا خورد.دایی نه تنها چوب رفتار غلط خود را خورد بلکه تاوان تصمیمات ابتدایی٬بی فکر و عوام گرایانه مدیرانی را خورد که می خواستند از شنبه برای خودشان نردبان صعود بسازند.اما داستان پایان نپذیرفته انچه درباره جانشین دایی مطرح می شود خود خطری بزرگتر است٬حتی تامل درباره نام مایلی کهن خطرناک است.مربی که ۵سال پیش پرامیدترین تیم امید تاریخ ایران را به قهقرا برد.اما برخی از منابع از شانس بالای افشین قطبی برای نشستن بر روی نیمکت تیم ملی سخن می گویند٬اتفاقی که حداکثر تا صبح فردا نهایی خواهد شد.باید منتظر ماند و دید که چه کسی سکاندار هدایت تیم ملی در این برهه حساس خواهد بود.

پرخاشگر شده ام٬به تمامی رویداد های پیرامونم به سرعت واکنش نشان می دهم٬خودم  هم نمیفهمم چرا؟این حجم از عصبانیت برای من عجیب است برای من که اصولا خونسرد بودم.خب قاعدتا ترکش این اتفاقات نزدیکانم را بیشتر می گیرد و این برای من عذاب آورشده٬خیلی سعی کردم در سال جدید بتوانم آرامشم را بیشتر حفظ کنم٬شما هنگام عصبانیت برای کنترل خودتان چه می کنید؟!